W sobotnich kwalifikacjach znakomite tempo ponownie zaprezentował Marcin Walkowiak, kwalifikując się na pierwszą linię stawki pucharu Alpe Adria i jako drugi z zawodników Mistrzostw Polski, ustępując jedynie zdobywcy tytułu Michalowi Filla. Ten sam wynik reprezentant ekipy z Torunia powtórzył w niedzielę, gwarantując sobie dobrą pozycję do walki o czołowe lokaty.

Po zaciętej rywalizacji z Bartłomiejem Wiczyńskim i Markiem Szkopkiem, M. Walkowiak zajął trzecie miejsce w sobotnim wyścigu WMMP, finiszując jako drugi z Polaków na piątym miejscu w pucharze Alpe Adria. W niedzielnym wyścigu defekt sprzęgła uniemożliwił mu walkę o zwycięstwo, lecz mimo kosztującej nawet kilkanaście sekund na okrążeniu awarii, był w stanie bronić się przed atakami rywali i dojechał do mety na trzecim miejscu wśród zawodników WMMP i jako drugi Polak w Alpe Adria. Zajął szóste miejsce w ogólnej klasyfikacji wyścigu.

Barwy ekipy w klasie Superstock 1000 reprezentowali również Maciej Ukleja oraz Robin Kraaikamp, który przeniósł się na ostatnią rundę z klasy Superbike. Holender reprezentujący barwy polskiego team'u był piąty w WMMP i 11 w pucharze Alpe Adria, w obu przyjeżdżając na metę tuż przed Maciejem Ukleją. Z kolei w klasyfikacji International Motorcycle Race Cup, po trwającej do końca wyścigu walce o zwycięstwo, zawodnicy DTMT zajęli Robin drugie i Maciej czwarte miejsce.

W drugim wyścigu weekendu reprezentanci toruńskiej ekipy pięli się w górę stawki, by zająć czwarte i piąte miejsce w stawce Mistrzostw Polski, przyjeżdżając za M. Walkowiakiem, ósme i jedenaste w pucharze Alpe Adria, a w klasyfikacji IMRC pierwsze i piąte. Zwycięstwo R. Kraaikampa oznaczało również, że był on najlepszym zawodnikiem pucharu na przestrzeni całego weekendu, natomiast M. Ukleja był czwarty w klasyfikacji punktowej.

Jedynym zawodnikiem DTMT w klasie Superbike był Piotr Prendota. Nie miał on łatwego zadania, musiał walczyć nie tylko z rywalami Mistrzostw Polski, lecz także z liczącą 38 maszyn stawką pucharu Alpe Adria. Reprezentant ekipy z Torunia sobotni wyścig ukończył na szóstej pozycji w WMMP. W niedzielnym wyścigu poprawił się i przyjechał jako piąty, co jest jego najlepszym wynikiem w tym sezonie. W pucharze Alpe Adria i IMRC zajął odpowiednio 28 i 10 miejsce w sobotnim wyścigu oraz 22 i 9 w niedzielnej rywalizacji. Sezon wykazał progresję wyników Piotra startującego po raz pierwszy w kategorii Superbike.

Z nieoficjalnych wyliczeń klasyfikacji generalnej wynika, że Ducati Toruń Motul Team ma powody do zadowolenia na koniec sezonu Wyścigowych Motocyklowych Mistrzostw Polski.

Walkowiak zakwalifikował się na czwartej pozycji w klasie Superstock 1000, co wykorzystał podczas sobotniej rundy przebijając się na drugą pozycję pokonując Bartka Wilczyńskiego. Dzięki temu zdobył kolejne cenne punkty do klasyfikacji generalnej mistrzostw.

Uwagę w trakcie wyścigu skupili na sobie pozostali reprezentanci Ducati Toruń Motul Team. Piotr Prendota, Robin Kraaikamp i Maciej Ukleja stoczyli wspaniałą walkę z Wojciechem Durynkiem. Czwórka zawodników rywalizowała koło w koło przez cały wyścig, a ich rywalizacja rozstrzygnęła się dopiero na linii mety. Prowadzący grupę trzech Ducati Piotr Prendota został pokonany przez rywala różnicą zaledwie sześciu dziesiątych sekundy. Prendota był siódmy w klasie Superbike, przyjeżdżając na metę przed wracającym po przerwie Kraaikampem oraz Ukleją, który finiszował siódmy w Superstock 1000.

Niedziela rozpoczęła się jeszcze lepiej dla ekipy z Torunia. Marcin Walkowiak poprawił swój wynik kwalifikacyjny, by stanąć w środku pierwszego rzędu startowego, a następnie dowiózł drugie miejsce do mety, dające mu 20 punktów do klasyfikacji generalnej. Dzięki kolejnemu podium, nasz zawodnik zmniejszył stratę do trzeciego miejsca do zaledwie dwóch punktów. Maciej Ukleja powtórzył w niedzielę swój sobotni rezultat i po zakwalifikowaniu się na siódmym miejscu w klasie Superstock 1000, na takim też miejscu ukończył rywalizację.

Po emocjonującej rywalizacji w sobotę, Robin Kraaikamp i Piotr Prendota wznowili w niedzielę emocjonującą walkę z Wojciechem Durynkiem. Kraaikamp poprawił swój sobotni wynik kwalifikacyjny o pół sekundy i zajął ósme pole startowe, dwa wyżej niż kolega z ekipy. Po starcie stoczył on kolejny pojedynek z Durynkiem, przyjeżdżając na linię mety w odstępie zaledwie dwóch dziesiątych sekundy od rywala, zajmując ósmą pozycję. Prendota po problemach w kwalifikacjach odrobił straconą pozycję i zajął dziewiątą lokatę, przekraczając linię pomiaru czasu trzy sekundy za Ducati swojego zespołowego partnera.

Wyniki Kraaikampa pozwoliły mu przesunąć się w klasyfikacji generalnej przed Mariusza Durynka na dwunaste miejsce, odrabiając straty spowodowane wymuszoną przerwą w startach. Przyjeżdżając dwukrotnie przed Piotrem Kałużką, Prendota umocnił się na zajmowanym przez siebie ósmym miejscu w tabeli.

Po weekendzie w Poznaniu, Ducati Toruń Motul Team czeka teraz trzytygodniowa przerwa, zanim ekipa powróci do rywalizacji podczas ostatniej, słowackiej rundy WMMP w dniach 12-13 września.

Reprezentant Ducati Toruń Motul Team wystartował do niedzielnego wyścigu – czwartej rundy tegorocznych WMMP – z czwartego pola, po czym wyszedł na prowadzenie, którego nie oddał już do samego końca, przyjeżdżając na metę z 20-sekundową przewagą na czele klasy Superstock 1000.

Jest to historyczny wynik nie tylko dla ekipy z Torunia, ale także dla Ducati, dla którego jest to również pierwsze zwycięstwo w Mistrzostwach Polski.

Marcin Walkowiak:

"To był znakomity weekend dla mnie i Ducati Toruń Motul Team. Spędziliśmy dużą część naszych przedsezonowych przygotowań na tym torze i widać tego efekty – znaleźliśmy doskonałe ustawienia dla Panigale, które spisywało się znakomicie i odnieśliśmy nasze pierwsze zwycięstwo w Mistrzostwach Polski. Mamy nadzieję, że na kolejną rundę przyjedziemy w podobnej formie".

Na kolejną rundę WMMP motocykliści wrócą do Polski. Ducati Toruń Motul Team będzie walczyć o kolejne zwycięstwo na Torze Poznań w dniach 27-28 czerwca.

Ekipa z Torunia wraca z pierwszej rundy Wyścigowych Motocyklowych Mistrzostw Polski z pucharem.

Ten zapewnił zespołowi Marcin Walkowiak, zajmując trzecie miejsce w inaugurującym sezon wyścigu klasy Superstock 1000. Po znakomitym starcie objął on prowadzenie w pierwszym zakręcie, jednak na przestrzeni wyścigu lepsze okazały się być dwa z motocykli BMW. Wkrótce

po nim – na piątej i szóstej pozycji – finiszowali Maciej Ukleja i Dariusz Małkiewicz.

Walka z BMW trwała także w klasie Superbike. Robin Kraaikamp zakwalifikował się w środku stawki – na ósmej pozycji – i tak też ukończył pierwszy wyścig sezonu, przyjeżdżając na metę dwie pozycje przed swoim zespołowym kolegą Piotrem Prendotą.

Wyniki I rundy WMMP:

Superbike:

1. Paweł Szkopek

8. Robin Kraaikamp

10. Piotr Prendota

Superstock 1000:

1. Michał Filla

3. Marcin Walkowiak

5. Maciej Ukleja

6. Dariusz Małkiewicz

Po niemal idealnych warunkach w słoneczną sobotę, niedziela przywitała zawodników deszczem, który znacząco ograniczył program ekipy w kwalifikacjach. Na wilgotnym torze pojawił się jednak Robin Kraaikamp, który uzyskał trzeci czas.

Drugi wyścig okazał się być pechowy dla zawodników Ducati. Marcin Walkowiak po dobrym starcie znów znajdował się w czołówce wyścigu, ale stracił wywalczone przez siebie miejsce w incydencie na pierwszym zakręcie, kiedy uderzony przez rywala w tylną oponę wypadł z toru. Po tej przygodzie Walkowiak odrabiał straty i ostatecznie ukończył rywalizację klasy Superstock 1000 na czwartej pozycji, natomiast Robin Kraaikamp i Piotr Prendota na siódmym i ósmym w Superbike’ach. Dwaj pozostali reprezentanci ekipy w klasie Superstock 1000 niestety nie ukończyli wyścigu. Dariusz Małkiewicz zmagał się z problemami z tylną oponą, a Maciej Ukleja po wyjeździe na pobocze w pierwszym zakręcie, by uniknąć kolizji w powstałym przed nim zamieszaniu, był zmuszony do wycofania się z wyścigu.

Wyniki II rundy WMMP:

Superstock 1000:

1. Michał Filla

4. Marcin Walkowiak

NU Dariusz Małkiewicz

NU Maciej Ukleja

Superbike:

1. Ireneusz Sikora

7. Robin Kraaikamp

8. Piotr Prendota

Po pierwszych doświadczeniach w sezonie 2015, zespół Ducati Toruń Motul Team czeka trzytygodniowa przerwa przed następną rundą Mistrzostw Polski, która odbędzie się w dniach 30-31 maja na węgierskim torze Pannonia-Ring, na którym zawodnicy ekipy spędzili dużą część swoich przedsezonowych przygotowań.

Przy okazji weekendu wyścigowego w Poznaniu zespół Ducati Toruń Motul Team zyskał nowego sponsora. Zostało nim Przedsiębiorstwo Budowlane "Jack-Bud", jedna z czołowych firm zajmujących się termoizolacjami.

Na zdjęciach kolejno: Robin Kraikaamp, Dariusz Małkiewicz i Maciej Ukleja, Piotr Prendota, Marcin Walkowiak, Marcin Walkowiak

Nie zabrakło również fanów Teamu i motocykli Ducati dopingujących z Czerwonej Trybuny.

Obserwuj Ducati Toruń Motul Team:

www.ducatitorun.pl

www.facebook.com/DucatiTorunMotulTeam

materiał nadesłany przez PR&Media Ducati Toruń Motul Team

Z niecierpliwością oczekujemy startów Toruńskiej ekipy w Poznaniu, a tym czasem "nasz" team wystartował na Węgrzech. Na pętli toru Pannonia Ring, Robin Kraaikamp, który starty na Węgrzech traktował wyłącznie treningowo, stanął na podium wyścigu Super Stock 1000.

Piotr Prendota na 4 pozycji, sklasyfikowany na 2 miejscu wśród polskich zawodników w swojej klasie.

Pierwszy start toruńskiej ekipy w 2015 roku, był traktowany treningowo przez zawodników, team mocno przygotowuje się do startów w sezonie 2015, w Wyścigowych Motocyklowych Mistrzostw Polski.

Co mówią zawodnicy?

Piotr Prendota: „Jestem zadowolony z mojego występu na torze Pannonia Ring. Mimo kapryśnej pogody

w sobotę, udało się wykonać kilka dobrych kółek. W niedzielę podkręciłem mocno tempo, poprawiając wynik zarówno w kwalifikacjach jak i w wyścigu IMRC. Ostatecznie zająłem

4. pozycję w klasyfikacji generalnej z czasem 2:03. Jest to tym samym 2. miejsce wśród polskich zawodników. Warto podkreślić, że poziom wyścigu był bardzo wysoki i nie odbiegał od tempa klas SBK i STK1000”.

Robin Kraaikamp: „Poprawiłem znacząco moje czasy względem treningu sprzed dwóch tygodni i zająłem 5. i 3. miejsce w wyścigach Super Stock 1000. Nadal pozostało przede mną dużo pracy, podczas następnego treningu przed rundą w Poznaniu będę się dalej „wjeżdżał” w motocykl i pracował nad ustawieniami geometrii, aby być gotowym na start sezonu”.

Marcin Walkowiak: „Testy na torze Panonia Ring były dla mnie bardzo pozytywne. Z każdym kolejnym okrążeniem poprawiałem swoje czasy i czułem się pewniej na motocyklu. Jest to dopiero drugi wyjazd treningowy w tym sezonie, dlatego czeka mnie jeszcze sporo pracy przed pierwszymi zawodami”.

Maciej Ukleja: „Drugi wyjazd treningowy w tym sezonie był udany. Czasy okrążeń są coraz niższe, ale odstają od moich założeń. Czeka mnie jeszcze wiele pracy. Z niecierpliwością oczekuje następnych treningów”.

Pierwsza połowa maja, a dokładnie w jego drugi weekend, na Torze Poznań odbędzie się inauguracja Wyścigowych Motocyklowych Mistrzostw Polski, wszyscy wierzymy w to, że Ducati Toruń-Motul Team będzie grało tam pierwsze skrzypce. Druga runda WMMP odbędzie się właśnie na Węgierskim torze Pannonia Ring, a minione treningi dadzą naszym zawodnikom przewagę na tym obiekcie.

10:15 – prezentacja naszego ducatowego teamu wiec tam zdążamy w pierwszej kolejności.Oczom naszym ukazało się stoisko Motula wraz z Panigale Robina oraz... naszymi bohaterami Piotrem Prendotą, Maciejem Ukleją, Robinem Kraaikampem, Marcinem Walkowiakiem oraz szefem zespołu – Darkiem Małkiewiczem, którego salon w Toruniu wspiera nasz klub kolejny już rok. Wspaniali ludzie, fajni koledzy! Ekipa Motula zaprezentowała nam się jako pozytywnie zakręcone szalone grono pasjonatów...co dobrze wróży na przyszłość dla DTMT oraz dla nas – Ducatistów. Maria Łużyńska i Roksana Ćwik to bardzo miłe osoby, które zajmą się PR’em. Spotkaliśmy się tam takže z Dyrektorem Biura Importera Ducati- Krzysztofem Królem oraz Managerem Projektu w tymże biurze – Pawłem Borutą, których śmiało mogę nazwać przyjaciółmi klubu. Ci dwaj panowie od lat wspierają czynnie nasze poczynania, za co bardzo dziękujemy!Sama prezentacja przebiegła w sympatycznej atmosferze, dowiedzieliśmy się wielu ciekawych rzeczy nt. planów Teamu, sponsorów, motocykli, na których będą się ścigać chlopacy i. in. Poniżej zamieszczam oficjalna informację prasową Teamu oraz w załączonym filmie Krzysztof Król wyjaśnia wiele spraw zwiazanych z zespołem.

Koniec prezentacji, dobra – oglądamy wreszcie na żywo motocykle w nowych barwach. Klubowe logo na owiewkach takiego Teamu... duma nas rozpierała. Oczywiście padło „milion pytań do“ ale zawodnicy cierpliwie to wytrzymali...rozmowy mogły toczyć się tak długo... Wspólna pasja! Team oczekuje na Panigale R, którymi bądą kierować Robin z Marcinem, natomiast Maciej i Piotr ścigać będą się na Panigale 1199.Podążyliśmy następnie – korzystając z tego, iż dopiero od godz. 12:00 zapełnią się hale zwiedzającymi – do stoiska Inter Cars S.A. , gdzie dumnie stała Panigale Prendiego. Muszę Wam powiedzieć, że te motocykle są tak piekielnie bojowe „na żywo“, że az... strach ;-] Drżyjcie Japończycy!Importer zaprezentował tez 1299, nową Multustradę i inne modele... to dzieła sztuki ale o tym już pisał Martini we wcześniejszym artykule więc nie będe dublował informacji. To miejsce bylo dla nas Desmo Niebem, szczególnie, że na straży wszystkiego stała pewna Anielica w okularach... ;-]

Wróciliśmy do domów naładowani energią bijącą od tych wszystkich ludzi, z planami na przyszłość...możemy jedynie zdradzić, że ten rok bedzie obfitował w wiele niespodzianej dla Ducatistów ;-]. Zapraszam do zapoznania się z oficjalna informacja prasową oraz z filmem, w którym umieściłem oficjalne materiały oraz wykonane przez nas fotografie i filmy. Dziękuję za miłe towarzystwo! Forza Ducatisti! Frencci.

Oficjalny materiał prasowy Teamu:

6 lutego na 7 Ogólnopolskiej Wystawie Motocykli i Skuterów w Warszawie zaprezentował się wzmocniony i jeszcze bardziej groźny zespół wyścigowy DUCATI Toruń MOTUL Team. W poprzednim sezonie zespół zakończył walki na 3 miejscu w klasyfikacji producentów. Wygląda na to, że w tym roku doznamy jeszcze większych emocji na Czerwonej Trybunie.

DTMT to fabryczny Zespół stworzony przez Inter Cars S.A. - Importera Ducati w Polsce oraz AF Motors, wiodącego Dealera Ducati z Torunia, przy współpracy z polskim przedstawicielstwem Motul Deutschland. Zawodnicy startują na motocyklach Ducati 1199 Panigale oraz R. Ekipa startuje w ramach Motorsport Team Toruń. Bazą Zespołu jest Toruń, gdzie mieści się Patronacki Serwis Zespołu.

Dariusz Małkiewicz Szef Zespołu:

Zespół tworzy 4 zawodników kierowanych przez Dariusza Małkiewicza, Dealera Ducati z Torunia. „W naszej ekipie startują bardzo różnorodni zawodnicy – z mniejszym i większym doświadczeniem na torze: Marcin Walkowiak, Robin Kraaikamp, Piotr Prendota i Maciej Ukleja. Ale wszystkich łączy jedno: ambicja!” – mówi D. Małkiewicz. I dodaje: „ Mogę śmiało powiedzieć, że mamy duży potencjał. Najlepsze motocykle, świetny zespół i mnóstwo entuzjazmu”. A o ambicjach sportowych Zespołu mówi: „To nasz drugi sezon wyścigowy. Zeszły rok zamknęliśmy 3. pozycją w zbiorczej klasyfikacji producentów. To dobry wynik, jak na debiutujący Zespół. W tym roku liczymy na więcej”.

O koncepcji powstania Zespołu mówi Krzysztof Król, Dyrektor Biura Importera Inter Cars S.A: „Ducati od zawsze jest blisko sportu. Motocykle Ducati, tak jak to mówią ich twórcy, posiadają sportowe DNA. Nic więc dziwnego, że staramy się, aby Ducati wróciło do sportu w Polsce”. I dodaje: „ W poprzednim sezonie Zespół osiągał już sukcesy w Wyścigowych Motocyklowych Mistrzostwach Polski. W tym roku z nowymi sponsorami mamy nadzieję na jeszcze lepsze wyniki sportowe”. „To jedyny zespół wyścigowy, który łączy w unikalny sposób wyniki sportowe z estetykę design’u i pasję do motocykla” – kończy K. Król, który sam także ściga się amatorsko Ducati. Kilka słów na temat spraw technicznych dopowiada Szef Zespołu: „Nasze motocykle mają założone profesjonalne sportowe zawieszenia - takie, jakie stosuje się w Mistrzostwach Świata. Ducati 1199 Panigale R to fantastyczne maszyny!” – mówi Dariusz Małkiewicz.

Zespół Ducati Toruń-Motul Team wspiera grono Sponsorów, do których oprócz Motul Deutschland GmbH (Oddział w Polsce) należą: Bank BNP Paribas Fortis, Inter Motors, 3M, Autokolor, Kraaitech.

Motul, Sponsor Tytularny i Partner Techniczny Zespołu, wspiera ekipę swoim wieloletnim doświadczeniem na polu sportu motorowego. „Cieszę się, że dołączamy do świetnej ekipy i tworzymy z nią Zespół Ducati Toruń-Motul Team”– mówi Paweł Pura, odpowiedzialny za marketing marki Motul w Polsce. „Chcemy wnieść do Zespołu całą wiedzę i doświadczenie z międzynarodowych aren sportu motorowego. No i, najlepsze produkty do motocykli, które zapewnią bezpieczeństwo techniczne całej ekipie”.

Ekipa techniczna to zespół mechaników z wieloletnim doświadczeniem w obsłudze serwisowej motocykli wyścigowych. „Cieszymy się, że od tego sezonu zyskujemy wsparcie techniczne Motul. Czujemy się dzięki jeszcze bardziej spokojni o nasz sprzęt i jego niezawodność” – mówi D. Małkiewicz. „I jeździmy na najseksowniejszych sportowych motocyklach świata – czy trzeba czegoś więcej? „ – z uśmiechem dodaje Dariusz. Krótko o celach zawodników mówi Szef Zespołu: „ Marcin jest jednym z kluczowych polskich pretendentów do tytułu mistrzowskiego w WMMP. Piotr i Maciej marzą o lokatach w pierwszej 10tce. A Robin – ostrzy pazury na top 5. Celuje w podium. To ambitni chłopacy, dadzą radę” –mówi z przekonaniem Darek Małkiewicz. Piotr Prendota, startujący w barwach DTMT, jest odpowiedzialny za kontakty z mediami i pełni funkcję Rzecznika Prasowego Zespołu.

Zespół przygotowuje się intensywnie do sezonu i przechodzi kompleksowy program treningowy. Zawodnicy pracują nad tężyzną fizyczną ćwicząc na siłowni, jeżdżąc na rowerach, a także trenując bieganie i pływanie. Pierwsze treningi na homologowanych europejskich torach wyścigowych Zespół Ducati Toruń – Motul Team planuje w marcu, dwa miesiące przez rozpoczęciem rund WMMP. Ekipa rozpoczyna sezon w drugi weekend maja, zgodnie z ogłoszonym oficjalnie przez PZM kalendarzem WMMP.

Piotr Prendota, jeden z barwniejszych i bardziej widocznych zawodników DTT , jednocześnie pełniący funkcję PR Managera zespołu, opowiedział o swoich początkach na torze, o tym co tak naprawdę przyczyniło się do powstania teamu oraz specjalnie dla Desmomaniax’ów uchylił rąbka tajemnicy jak wygląda ten polsko-włoski mix od kuchni.

„Moja cała przygoda torowa zaczęła się 3 lata temu dzięki szefowi marketingu Suzuki Polska, który zaprosił mnie na szkolenie na torze na Slovakia Ring. Jeździłem wtedy Yamahą MT-01, wielkim krążownikiem, ale na tydzień przed imprezą wymieniłem go na Hondę CBR Fireblade. Tak też pojechałem niczym zielony ogórek na tor mając w rękach rasowego superbike’a, z raczej brakiem niż posiadaniem umiejętności do jazdy nim. Co prawda jeździłem na wielu motocyklach, ale to było bardziej na zasadzie miejskich wygłupów. Więc po przejechaniu się po torze stwierdziłem jedno, że totalnie nie potrafię jeździć, że nie mam pojęcia na temat tego co i jak trzeba regulować.

Pamiętam, że pierwsze sesje sprzed tych trzech lat miałem z jednym z zawodników WMMP, Mariuszem Durynkiem i to był mój początek, wkręciłem się w cały temat tak, że na następną imprezę na Panonii też się wybrałem. Tam poznałem tak zwany Ducati Klan – Franza, Pablo i resztę towarzystwa. Podpatrzyłem, że jeden z nich jest na rzeszowskich blachach, a ja sam pochodzę z Rzeszowa, także siłą rzeczy musiałem podejść i zagadać. Podczas rozmowy moja CBR-ka została totalnie zjechana i obśmiana. Po gorących namowach ze strony Desmomaniaków w końcu sam zakupiłem własną włoską maszynę. Tak też przewinął się u mnie motocykl spod znaku 1198 S. Pojechałem nim na następne szkolenie na Słowacji i poprawiłem swój czas o 16 sekund w stosunku do mojego poprzedniego najlepszego wyniku i po prostu to było wow!

Nie poprzestałem jedynie na zmianie motocykla. Zainwestowałem również w doskonalenie techniki jazdy. Na chwilę obecną moje przygotowanie do startów w wyścigach oprócz wielu wielu treningów na torach europejskich obejmuje bardzo ważne szkolenie. Mianowicie dwa lata temu udało mi się zrobić pierwszy i drugi poziom California Superbike School, a trzeci ostatni level w zeszłym sezonie.

Któregoś razu mój kumpel, który miał wtedy Triumph’a Daytone stwierdził, że jeździmy w podobnym tempie i może wystartujemy w „predatorach” na Poznaniu. Ja na to, że spoko i tak też pojechałem w ramach wyścigów dla początkujących. Wcześniej pogadałem z Darasem (Darek Małkiewicz) i poprosiłem go o przygotowanie mojego Ducati do startu, również współpracował że mną koleś o ksywie Gleba (Robert), później się dowiedziałem skąd się wzięła. Otrzymałem pomoc przy ogarnięciu motocykla, w tym wykład na temat takich klasycznych szczegółów jak np. założenie drucików na korkach, wrzucanie pianki antywybuchowej do zbiornika i innych.

Pierwszy wyścig pretendentów to była totalna abstrakcja, oprócz mnie brało udział może jeszcze 5-ciu uczestników, spóźniłem start, potem wyleciałem trzeci, po pierwszym kółku byłem pierwszy i udało mi się zająć najwyższe pudło. Dopiero wtedy zaczęła się jazda. Zmotywowałem się do zaopatrzenia w odpowiednie owiewki, zamontowałem quickshifter, nabyłem koce grzewcze ,zacząłem na poważnie się w to wszystko angażować. Chłopaki z Ducati Toruń odpowiednio zajęli się 1198 S, którego wtedy byłem jeszcze właścicielem. Właściwie od tamtej pory kompleksowo przygotowują każdy mój kolejny motocykl do wyścigów.

W drugich pretendentach była zdecydowanie większa konkurencja. Przejechałem trzeci. Pamiętam czas, to była 1:45 s. Ale następnego dnia, zupełnie od czapy, wziąłem udział w klasie Rookie 1000 i wykręciłem 1:43 s, ale że miałem problemy z motocyklem to w obu wyścigach startowałem z ostatniego miejsca. W Rookie startowałem z 18 pozycji, zaraz obok Przemka Salety, a przejechałem jako siódmy.

Później starałem się trenować na Speed Day’ach tak często jak to tylko było możliwe i przy okazji poznawałem po kolei przyszłych członków Ducati Toruń Team’u, z kilkoma udało mi się równolegle startować w wyścigach. Któregoś razu byliśmy na wspólnym wyjeździe na Panonii z Darasem, który zaproponował mi przejechanie się swoim Panigale. Kiedy już zsiadłem po jeździe testowej, wiedziałem, że to jest motocykl dla mnie i po prostu muszę go mieć.

Pamiętam imprezę w Poznaniu, jeszcze przed zeszłorocznym Ducati Triumph Speed Day, gdzie usiedliśmy w takim swoim gronie i prowadziliśmy luźną rozmowę. Rafał dopiero co nabył nowe Panigale, Daras swoje oczywiście już od jakiegoś czasu posiadał, a ja byłem przed zakupem. Zaczęliśmy myśleć nad założeniem własnego małego teamu, w którym moglibyśmy niezobowiązująco ścigać się we wspólnych barwach. Od słowa do słowa rozpoczęliśmy wcielanie pomysłu w życie. Najpierw dołączył do nas Robin Kraaikamp z Maćkiem Ukleją.

Plan był taki, żeby Robin jeździł w Superstock’ach. Daras, Rafał, Maciek i ja w Rookie 1000. Stwierdziliśmy, że przyda się nam w zespole bardziej doświadczony kierowca. Ten zaszczyt przypadł Marcinowi Walkowiakowi, byłemu zawodnikowi Mistrzostw Europy, który również będzie reprezentował nasz team w Superstock 1000.

Właściwie od początku miała to być inicjatywa prywatna, organizowana z naszych własnych środków. Główną ideą było to aby spędzać czas aktywnie, w fajnym gronie i robiąc to co nas najbardziej kręci. Jednakże bardzo pozytywnie zaskoczyliśmy się, kiedy już podczas budowania teamu pojawiały się sukcesywnie ciekawe oferty ze strony sponsorów. Z początkiem sezonu rozpoczęliśmy aktywną współpracę z firmą Inter Motors (importerem min. marki Ducati) oraz Speed Day (organizatorem treningów na torze Poznań). W dalszej kolejności otrzymywaliśmy wsparcie firm: PPG, 3M, Motul i Autokolor.

Naturalnie szefem teamu został Daras – czyli Darek Małkiewicz, właściciel salonu Ducati Toruń. On zajmuje się przygotowaniami motocykli do startu w wyścigach. W jego serwisie na co dzień pracują mechanicy, którzy jeżdżą z nami na każdą rundę zapewniając pełną obsługę wszystkich maszyn z teamu, które aktualnie uczestniczą w wyścigach.

Pozostali członkowie zespołu są również bardzo aktywni pod kątem technicznym, zakupowym i logistycznym. Mi za to została powierzona misja wsparcia medialnego całego zespołu. Także blisko współpracuję min. z portalem motogen.pl i prowadzę fanpage DTT na Facebook’u.

Z początkiem sezonu 2014 po raz pierwszy jako grupa w jednolitych barwach pojechaliśmy do Hiszpanii na tor Alcarras na 3 dni. To był mój pierwszy wyjazd na Panigale. Do tego mieliśmy nowe Bridgestone’y V02, które wcześniej były testowane tylko przez zawodników fabrycznych, a tak to byliśmy pierwszymi osobami w Polsce, które ich używały.

W Hiszpanii poszło nam nieźle, pierwszy raz wtedy zobaczyłem swój motocykl w wersji torowej na żywo, podobnie jak Maciek. Z początku musieliśmy obchodzić się z Panigale ostrożnie, kręcąc je do maksymalnie 8 000 obr/min, gdyż były na dotarciu. Dopiero od drugiego dnia imprezy mogliśmy sobie poużywać i sprawdzić co potrafią nasz nowe zabawki. Treningi kończyliśmy z przyklejonym bananem na twarzy. Było rewelacyjnie!

Podczas sesji treningowych w Alcarras do Panigale przymierzył się Marcin Walkowiak. Stwierdził krótko, że ten motocykl sprosta jego oczekiwaniom i wtedy na dobre postanowił dołączyć do zespołu. To jest szósty członek naszego teamu.

Piort Prendota na swoim Panigale

W połowie kwietnia tego roku pojechaliśmy do Słowacji, gdzie odbyła się I i II runda WMMP i Pucharu Polski na Slovakia Ring. Podczas treningów okazało się, że radzimy sobie naprawdę nieźle. Wszystkim jeździło się wyjątkowo dobrze, ale nie odbyło się bez kilku przygód. Tamten wyjazd został ukoronowany przez Marcina, który zajął kolejno 3 i 2 miejsce w obu wyścigach WMMP, co było świetnym rezultatem biorąc pod uwagę nasz debiut. Robin w pierwszym wyścigu Superstock jechał bardzo szybko i poprawiał swój czas z okrążenia na okrążenie, ale na jednym z zakrętów złapał highside’a i w konsekwencji odpadł z dalszej rywalizacji w ramach tej rundy. W Rookie 1000 startowałem tylko z Maćkiem, który dobrze pojechał kwalifikacje, a ja zaliczyłem wtedy glebę i musiałem startować o ostatniego 28 miejsca. Za to w niedzielnym wyścigu Rookie 1000 w ramach Pucharu Polski na wszystkich startujących polaków Maciej był szósty, mi zaś przypadło bycie czwartym.

Ale odbiliśmy to sobie na II Rundzie Speed Day Trophy 5 maja. Maciek zajął wtedy trzecie, a ja pierwsze miejsce.

Co do reszty chłopaków to w tym sezonie Daras jeździł z nami kilka razy podczas treningów. Ustalone jednak już jest, że wystartuje w ramach III i IV rundy wyścigów WMMP i Pucharu Polski. Rafał natomiast przez pierwszą część tego sezonu intensywnie szykuje się do Ironmana (jedne z najcięższych zawodów triatlonowych – przyp. aut.) Zobowiązał się natomiast, że na poważnie zajmie się motocyklami od lipca.

Dodatkowo Maciej i ja startujemy w cyklu wyścigów Speed Day Trophy, gdzie idzie nam coraz lepiej z wyścigu na wyścig. Chcemy także się skupić na dodatkowych wyjazdach hobbystycznych, np. w lipcu na tor do Brna, gdzie ma się zjawić duża grupa Dukatowców z rodzinami. Zajmujemy również aktywnie promowaniem marki Ducati w Polsce. Na przykład w ramach współpracy z Inter Motors i Speed Day będziemy na imprezie Ducati Triumph Speed Day pełnili funkcje instruktorów w grupach różnego zaawansowania. Oczywiście wszystko dla chętnych, kto tylko będzie chciał jeździć po sznurku za Panigale."

Piotr wraz z całą ekipą Ducati Toruń Team serdecznie zapraszają wszystkich do kibicowania zespołowi oraz śledzenia najnowszych informacji na stronie:

https://www.facebook.com/pages/Ducati-Toru%C5%84-Team/508945872543347?fref=nf

Członkowie Ducati Toruń Team wnoszą powiew świeżości na polską scenę sportów motocyklowych. Jako pierwsi w Polsce założyli team, w którym jeździ się tylko motocyklami Ducati i to najnowszymi superbike’ami. To prawdziwi pasjonaci jednośladów oraz wyścigów, do tego angażujący się w działalność na rzecz innych motocyklistów, jak choćby występowanie w roli instruktorów na Speed Day’u. Wraz z coraz bardziej zauważalnymi sukcesami jako zawodnicy, niewątpliwie Panowie z DTT będą mieli wpływ na wzrost atrakcyjności tego sportu i popularności samej marki producenta z Bolonii.

Zespół Ducati Toruń Team tworzą:

Darek Małkiewicz

Maciej Ukleja

Marcin Walkowiak

Piotr Prendota

Rafał Herman

Robin Kraaikamp

Cała ekipa Ducati Toruń Team w komplecie

Początki tego roku optymistycznie nastawiały jedynie wiernych fanów marki z Bolonii. Reszta obserwatorów, znawców tematu, dziennikarzy była nastawiona mało optymistycznie lub jak kto woli realistycznie do możliwości Ducati w sezonie 2012.

I nie było to tylko spowodowane wynikami Valentino Rossi w sezonie 2011 ale także ograniczeniami jakie zostały nałożone na konstrukcję Ducati w World SBK na sezon 2012 oraz kompletnie nową konstrukcją która pierwszy raz miała stanąć w szranki w klasie motocykli produkcyjnych Superstock 1000.

Nadzieje po prezentacji nowego Superbika w stajni Ducati modelu 1199 Panigale były dość duże jednak osoby choć trochę interesujące się wyścigami i znające historię zapewne podejrzewały, że przy tak radykalnych zmianach konstrukcji może okazać się, że początki nowej konstrukcji mogą być bardzo trudne. Przede wszystkim do osiągania dobrych wyników jest potrzebne poza dobrym motocyklem w sensie ogólnym jego odpowiednie przygotowanie do danego obiektu, kierowcy, warunków atmosferycznych itd. To jest zwykle pochodna wiedzy związanej z historią startów i zachowań danego motocykla na określonym torze w określonych warunkach. 1199 Panigale jest kompletnie nową konstrukcją a więc i kompletnie nową kartą historii i jakichkolwiek danych niestety brak. Dlaczego tak bardzo naciskam na słowo jakichkolwiek ponieważ trzeba wziąć pod uwagę bardzo ważny aspekt. 1199 nie jest rozwinięciem poprzedniej konstrukcji jak to bywało w latach wcześniejszych a jest czymś zupełnie nowym i w dodatku odbiegającym od pozostałych konstrukcji tak bardzo, że możemy mówić o kompletnie nowej koncepcji a co za tym idzie jest potrzebny czas na zebranie nowych danych.

Podczas rundy World SBK w Brnie miałem okazję rozmawiać z głównym inżynierem wyścigowym Barni Racing, Giovani Crupi i zadałem mu pytanie dotyczące nowej konstrukcji i jego oceny możliwości Ducati 1199 Panigale.

Odpowiedź była mimo wszystko dość zaskakująca ponieważ Giovani powiedział, że nie można odpowiedzieć jednoznacznie jakie są możliwości tej konstrukcji, jest ona tak odmienna od poprzedniej i wymaga tak kompletnie innych ustawień i wiedzy, że na tą chwilę można jedynie mówić o próbie nieustannej nauki nowego motocykla. Crupi powiedział także, że nowa konstrukcja daje niespotykane wcześniej możliwości ustawień parametrów motocykla i potrzeba czasu na zrozumienie wszystkich zależności i zbudowanie wiedzy dotyczącej set-up. Zapytany o silnik stwierdził że różnica jest potężna w stosunku do silnika 1198 ale wymaga od kierowcy zupełnie innego stylu jazdy niż poprzedni model i jak stwierdził atuty jakie miał silnik 1198 nie występują w nowej konstrukcji jednak nowa konstrukcja ma atuty których nie posiadał silnik 11-ki.

Mimo wszystkich zmian konstrukcyjnych i konieczności zdobywania i budowania wiedzy praktycznie od zera, zespół Barni Racing i jego zawodnicy dosiadający Ducati 1199 Panigale dwukrotnie wygrywali rundy w Mistrzostw w klasie SST1000 i wywalczyli tytuł V- ce Mistrzowski w sezonie 2012 Eddi Lamarra oraz piąte miejsce w klasyfikacji generalnej drugi z zawodników Lorenzo Savadori. Wynik ten nie wątpliwie należy uznać za sukces szczególnie, że mamy do czynienia z nową konstrukcją i zawodnikami którzy w poprzedzającym sezonie nie stanowili czołówki w tej klasie. Trzeba jednak dodać, że w środkowej części sezonu i pod koniec widać było znaczną przewagę konkurentów spod znaku BMW i Kawasaki.

W klasie SBK, po zdobyciu przez Carlosa Chece tytułu Mistrzowskiego w sezonie 2011 na motocykl Ducati zostały nałożone obostrzenia regulaminowe na kolejny sezon w postaci dodatkowych sześciu kilogramów oraz zwężek w kanałach dolotowych. Tak więc wiadomo było, że sezon 2012 będzie znacznie trudniejszy niż sezon 2011. Początek sezonu mimo wszystko był udany dla ekipy Ducati w dwóch pierwszych rundach Carlos trzy razy stał na najwyższym stopniu podium. Niestety trzy kolejne rundy nie były tak udane a pozostała część sezonu to bardzo nie równy poziom jaki prezentował Carlos Checa i osobiście w tym upatruję ostatecznego słabego wyniku w sezonie 2012. Carlos Checa zakończył sezon na czwartym miejscu w klasyfikacji generalnej.

Czas na wisienkę na torcie czyli MotoGP tu także znawcy tematu nie spodziewali się wielkich postępów ekipy Ducati w sezonie 2012 i zapewne dziś możemy powiedzieć, że słusznie. Choć zapewne nikt nie spodziewał się aż tak dużego blamażu.

Sezon w wykonaniu Valentino Rossi i Nicky Haydena był naprawdę słaby i z pewnością można powiedzieć, że aż przykro było patrzeć na wielokrotnego Mistrza Świata i żywą legendę wyścigów motocyklowych jak walczy z materią której kompletnie nie rozumie ani on ani zespół. Mnóstwo fanów marki twierdzi, że problem tkwi nie tylko w motocyklu ale także w Vale, który poddał się już na początku sezonu. Myślę, że taka możliwość nie istnieje. Rossi to marka i zapewne dla niego samego taki uszczerbek na wizerunku nie przynosi nic dobrego więc osobiście nie wierzę w jego wczesne poddanie się. Natomiast jestem przekonany, że największe znaczenia w wynikach Vale i Ducati ma konflikt wizji zawodnika, projektanta i decyzji podejmowanych przez management Ducati oraz próba zmian wszystkiego co jest możliwe. Rossi to nie młody wilk, który w wielkim głodzie sukcesu gotów jest przekraczać wszelkie granice by sięgnąć szczytu. Rossi to zawodnik doświadczony oczekujący od drugiej strony tego samego, niestety jak widać nie na wszystkim da się pojechać lub jak kto woli nie każdy da radę i nie każdy musi chcieć. Zmiany w czasie sezonu wyścigowego które były wprowadzane w konstrukcji były na tyle poważne, że inżynierowie podczas każdego wyścigu mieli do czynienia z nową lub prawie nową konstrukcją a jak wiemy zrozumienie nowej koncepcji zajmuje sporo czasu. Potwierdzeniem mogą być wyniki jakie uzyskiwał Vale na początku sesji treningowych i podczas samego wyścigu gdzie zawsze było znacznie lepiej – choć znacznie w tym wypadku oznaczało wolniej od czołówki o 1,5sek. Oczywiście nie było to regułą były też momenty a w zasadzie moment przebłysku na torze Misano. Ogólnie jednak sezon w czasie którego zawodnik nie potrafił zrozumieć motocykla a inżynierowie wymieniali poszczególne elementy wiele razy spowodował, że nie było tu mowy o rozwijaniu koncepcji, mieliśmy do czynienia z większym bądź mniejszym budowaniem motocykla z rundy na rundę – tu warto dodać, że samych koncepcji ramy i wahacza było aż siedem nie licząc ich kombinacji. Valentino do dziś nie potrafi zrozumieć jak Casey Stoner mógł wygrywać na tym motocyklu. Problem jednak jest znacznie szerszy i polega na tym, że Ducati nie dostrzegało problemu o którym mówiło wielu a mianowicie problem polega na tym że tylko Stoner potrafił zwyciężać na tym motocyklu.

Reasumując jestem przekonany, że rozstanie V. Rossi z Ducati jest pozytywne zarówno dla niego samego jak i Ducati czy Rossi się skończył pokaże kolejny sezon. Wiemy także, że z posady Dyrektora działu Ducati Corse a co za tym idzie szefa projektu zostanie odsunięty ojciec sukcesu Ducati w latach 2007-09. F.Preziosi. Audi rozważa teraz nowe możliwości i zleca Suterowi budowę kompletnie nowego podwozia.

Teraz Ducati dostanie więcej czasu na spokojne rozwijanie swojej koncepcji dodatkowo zawodnicy którzy dosiądą Ducati w kolejnym sezonie nie są obarczeni czynnikiem jaki był oczekiwany za sprawą Valentino Rossi. Pozwala to na spokojniejszą pracę i może być źródłem dużego zaskoczenia jak miało to miejsce w pamiętnym roku 2007.

Sezon 2012 w wykonaniu Ducati był słabym sezonem i co do tego nie ma wątpliwości. Był to sezon z jednej strony pokazujący, że mała fabryka z Bolonii może naprawdę dużo – wprowadzając tak szerokie zmiany w konstrukcji motocykla MotoGP mimo iż nie przyniosło to oczekiwanych rezultatów. Z drugiej strony nie był to dobry kierunek a mała fabryka jaką jest Ducati nie uniosła ciężaru i wszystko co było robione to typowo Włoski styl. Ducati pokazało także kolejny raz, że nie boi się eksperymentów i daleko posuniętych innowacji wprowadzając na rynek Ducati 1199 Panigale które w pierwszym roku swojego życia wyścigowego okazało się konkurencyjnym motocyklem. Największy niedosyt pozostawia na mnie klasa SBK ponieważ tu moje oczekiwania były największe i co ważne były one realnie uzasadnione, niestety w World SBK Carlos miał sezon z przebłyskami geniuszu i z drugiej strony z wpadkami które trudno zrozumieć i zaakceptować.

Sezon 2012 to już historia czas patrzeć w przyszłość. Historia podpowiada nam, że Ducati potrafiło podnieść się w różnych sytuacjach, pozostaję więc przy nadziei, która jak wiemy umiera ostatnia.

Przed nami sezon trudny z nowymi konstrukcjami i nowymi koncepcjami z motocyklem w klasie MotoGP o którym wiemy tylko tyle, że będzie w specyfikacji fabrycznej dosiadany przez czterech zawodników o bardzo odmiennych stylach jazdy. Wiemy też, że w World SBK powstanie nowy zespół Ducati Alstar pod dowództwem F. Batty w zespole na Ducati pozostanie Carlos Checa a jego team partnerem będzie Ayrton Badovini dostaną zupełnie nową konstrukcje nad którą prace cały czas trwają i jak przyznaje Ducati potrzebny jest działowi Corse czas na dopracowanie tej konstrukcji. W klasie STK 1000 zobaczymy znany motocykl choć w nowej odsłonie a więc z literką „R” i doświadczeniami których nie było w sezonie 2012 - FORZA Ducati.

krl.

Zarówno Dunne i kolega z zespołu Ducati - Spider Grips oraz sześciokrotny zwycięzca Pikes Peak International Hill Climb, Greg Tracy zakończyli wyścig w mniej niż 10 minut, które stanowiły barierę nie do pokonania dla motocykli przez ponad 90 lat od pierwszego startu. Dunne przekroczył linię mety w rekordowym czasie 9:52.819, bijąc swój poprzedni rekord 11:11:32, podczas gdy Tracy bya mniej niż sześć sekund w tyle, zajmując drugie miejsce z wynikiem 9:58.262.

Pikes Peak International Hill Climb FUN FACTS:

Zawody są organizowane dla motocykli jak i dla samochodów

Trasa wyścigu ma długość 19.99 km

Na trasie znajduje się 156 zakrętów o różnym stopniu trudności

Wyścig rozpoczyna się na wysokości 1440 m, a kończy na 4300 m

Średnie nachylenie trasy wynosi 7%

Pierwszy start odbył się w roku 1916 i jest to druga najstarsza impreza sportów motorowych w Stanach Zjednoczonych

Wygraną w zawodach w roku 1916 zapewnił przejazd z czasem 20:55.40

Ogólnym rekordem toru jest czas przejazdu jest 9:51.278, który uzyskał kierowca Suzuki SX4 w 2011 roku (Pan Dunne na Multistradzie, w tym roku był niewiele ponad sekundę gorszy co tym bardziej potęguje siłę jego zwycięstwa!)